Yarmouth kıyılarında 1978 yılında başlatılan yapay resif projesi, okyanus ekosistemine önemli katkılar sağlıyor. Nantucket Boğazı'nda gerçekleştirilen bu proje, dümdüz ve çorak kumlu deniz tabanında yapay bir resif oluşturmayı amaçlıyordu.
Projenin ilk aşamasında 1.500 adet betonla doldurulmuş lastik denize bırakıldı. 1994 yılında eklenen 1.000 yeni ünite ile birlikte toplamda 2.500 lastiğe ulaşıldı. Zamanla granit bloklar ve beton ağırlıkların da eklenmesiyle, yapay resif alanı 51 hektarlık devasa bir su altı yaşam merkezine dönüştü.
2019 yılında gerçekleştirilen bir araştırma, bu yapay resifin etkinliğini ortaya koydu. Bilim insanları, balıkların resifli alanlara geliş sürelerini inceledi. Sıradan kumlu bir alana ulaşma süresi ortalama 8 dakika 22 saniye iken, yapay resif alanına balıkların ulaşması sadece 33 saniye sürdü. Bu veriler, balıkların yapay resifleri %93,4 daha hızlı benimsediğini gösterdi.
Düz kumlu deniz tabanları, küçük canlıların saklanabileceği yapısal çeşitlilikten yoksundur. Ancak beton dolu lastikler ve granit bloklar, balıklar ve kabuklular için koruma ve beslenme alanları yaratarak bu sorunu çözüyor. Yapay resif, midye kolonileri ve çeşitli taban canlıları gibi birçok canlı türüne ev sahipliği yaparak ekosistemin zenginleşmesine katkıda bulunuyor.
Son incelemelerde Yarmouth Resifi'nin ev sahipliği yaptığı canlı türlerinin çeşitliliği dikkat çekici bir seviyeye ulaştı. Projenin başarısının ardından, 2019 ve 2020 yıllarında Amerikan Sahil Güvenliği tarafından emekliye ayrılan şamandıra ağırlıkları ve hizmet dışı tesislerden alınan dev granit bloklar da alana dahil edildi. Böylece, 1978'de başlayan bu basit lastik projesi, günümüzde amatör balıkçılığı ve biyoçeşitliliği destekleyen en başarılı yapay deniz habitatlarından biri haline geldi.
