Michigan'ın Upper Peninsula bölgesinde bulunan Peter Lake'te, alglerin güneş ışığına karşı tepkilerini anlamak amacıyla bir deney gerçekleştirildi. Araştırmacılar, gölün doğal haliyle karşılaştırma yapabilmek için hemen yanındaki Paul Lake'i olduğu gibi bıraktı. Peter Lake'e eklenen özel bir mavi boya, suyun derinliklerine güneş ışığının ulaşmasını azaltmayı hedefliyordu.
Deneyin bir diğer aşamasında göle kontrollü miktarda gübre eklendi. Bu işlem, tarım alanlarından göllere taşınan besin maddelerinin oluşturduğu koşulları taklit etmek için yapıldı. Araştırmacılar, alglerin çoğalmasını sağlayabilecek besin miktarını artırırken, ışığı azaltarak alglerin nasıl tepki vereceğini gözlemlemek istediler.
Peter Lake'e uygulanan bu işlemler sırasında, Paul Lake'e herhangi bir müdahale yapılmadı. Böylece iki göldeki değişimlerin karşılaştırılması mümkün oldu. Ancak deney süresince bölgede etkili olan yağışlar, araştırmacıların planlarını değiştirdi. Yağmur ve göle giren yeni su, mavi boyayı zamanla seyreltti ve bu durum, güneş ışığının suyun daha derin kısımlarına ulaşmasına olanak tanıdı.
Bunun sonucunda, göle eklenen besin maddelerinden yararlanan algler hızla çoğalmaya başladı. Başlangıçta maviye boyanan Peter Lake, alglerin artışıyla birlikte yeşile dönmeye başladı. Araştırmacılar, bu durumu deneyin başarısızlığı olarak değerlendirmedi. Aksine, elde edilen sonuçlar göllerde alg oluşumunu kontrol etmenin yalnızca ışığı azaltmakla mümkün olmadığını ve yağış gibi doğal koşulların süreci hızla değiştirebildiğini ortaya koydu.
Bilim insanları, gölleri maviye boyamanın kalıcı bir çözüm olarak kullanılmasını önermiyor. Peter Lake'teki deneyden elde edilen verilerin, alglerin hangi koşullarda hızla çoğaldığını ve göl ekosistemlerinin bu değişimlere nasıl tepki verdiğini anlamak için kullanılacağı belirtiliyor.
