İstanbul'da bir restoranda çalışan aşçı, patronunun hakaretlerine maruz kaldığı iddiasıyla İş Mahkemesi'ne başvurdu. Davacı aşçı, işyerinin ortağı R.S.'nin müşteriye ketçaplı ürün vermediği gerekçesiyle kendisine sinkaflı küfür ederek işten kovduğunu belirtti. Aşçı, iş sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini öne sürdü.
Aşçı, patronunun kendisine elden ödediği maaşının tamamının verilmediğini, son bir yıl içerisinde eksik ödenen ücret alacaklarının bulunduğunu ve haftanın her günü 06.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını ifade etti. Ayrıca, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, asgari geçim indirimi bedelinin ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin kabul edilmesini talep etti.
Davalı işveren ise, aşçının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, işyerini terk edenin davacı olduğunu ve bu nedenle tazminat talep etme hakkı bulunmadığını ileri sürdü. İş Mahkemesi, davalının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğine dair delil sunamadığını belirterek, aşçının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına hükmetti. Ayrıca, kullanmadığı izinleri için yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunu, ancak ödenmediği ispatlanamayan ücret ve asgari geçim indirimi taleplerinin reddedilmesi gerektiğine karar verdi.
Tarafların avukatları istinaf başvurusunda bulununca, Bölge Adliye Mahkemesi, aşçının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde iş sözleşmesini feshettiğine karar verdi. Mahkeme, davacının son olarak davalı yetkilisinin sinkaflı küfretmesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle sonlandırdığına dikkat çekti. İlk Derece Mahkemesi'nin hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasıyla davanın kısmen kabulüne karar verildi. Karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından oy birliğiyle onandı.
