Kuzey Carolina'daki Sutton Gölü'nde, balıkların kullanabileceği doğal sığınakların yeniden oluşturulması amacıyla bir uygulama başlatıldı. Gönüllüler ve biyologlar tarafından gerçekleştirilen bu projede, gölün belirlenen noktalarına doğal ağaçlar ile yapay yapılar yerleştirildi.
Ağaçların suya bırakılmadan önce göl tabanına sabitlenmesi gerekiyor. Bunun için ağaç gövdelerine ağırlık bağlanarak, balıkların yoğun olarak bulunduğu noktalara indiriliyor. Bu yöntem, su altındaki ekosistemi zenginleştirmeyi hedefliyor.
Ağaçların dalları, yavru ve küçük balıkların daha büyük avcılardan korunabileceği alanlar oluşturuyor. Zamanla ağaçların yüzeyinde algler ve küçük su canlıları gelişiyor, bu da ağaçların çevresini yalnızca bir sığınak değil, aynı zamanda balıkların beslenebileceği bir bölge haline getiriyor.
Bu uygulama, doğal bitki örtüsünün azaldığı veya insan eliyle oluşturulmuş göllerde özellikle tercih ediliyor. ABD'nin farklı bölgelerinde benzer projeler sürdürülüyor; örneğin, 2026 yılında Arkansas'ta 200 doğal Noel ağacı, balık yaşam alanı oluşturmak amacıyla iki gölde kullanılacak. Kentucky'de ise son sezonda yaklaşık 5 bin ağaç bu amaçla bağışlandı.
Doğal ağaçların balıklar üzerindeki etkisi, yapılan araştırmalarla da ortaya kondu. Texas'taki Canyon Lake'te gerçekleştirilen bir çalışmada, su altına yerleştirilen doğal ardıç ağaçları ile polietilen borulardan yapılan yapılar karşılaştırıldı. Dalgıçların yaptığı sayımlarda, plastik yapılarda ortalama 3,4 balık, doğal ağaçlarda ise 30,3 balık gözlemlendi. Bu sonuçlar, doğal ağaçların balıkları çekme konusunda çok daha etkili olduğunu gösteriyor.
Ancak doğal ağaçların dezavantajı, su altında birkaç yıl içinde parçalanmaya başlaması. Bu nedenle, belirli aralıklarla ağaçların yenilenmesi gerekiyor. Bazı göllerde doğal ağaçlar ile yapay yapılar birlikte kullanılarak, kullanım ömrünü tamamlayan Noel ağaçları, çöpe gitmek yerine balıklar için sığınak ve beslenme alanı olarak işlev kazanıyor.
