Lübnan'ın güneyinde yer alan Tebnin beldesindeki bir yetimhanede kalan yaklaşık 30 kız çocuğu, İsrail'in sürdürdüğü saldırılar nedeniyle geceleri patlama sesleriyle uyanmak zorunda kalıyor. Bir dönem 180'den fazla çocuğun yaşadığı bu kurum, 1990'larda Birleşmiş Milletler Lübnan Geçici Barış Gücü (UNIFIL) desteğiyle inşa edilmişti.
Saldırılar ve Tahliye Süreci
Son yıllarda azalan destekle birlikte, yetimhanede kalan çocuk sayısının düşmesi, çocukların yaşam koşullarını zorlaştırdı. 2024'te artan saldırı tehdidi nedeniyle çocuklar tahliye edildi. Geçmişte tahliye edilen çocukların hayatı kurtarılırken, yetimhanenin yanındaki bir bina saldırıya uğrayarak tamamen yıkıldı. Bu olay, yetimhaneye ağır hasar verdi. Ancak, çocukların güvenliği açısından bu tahliye süreci kritik bir öneme sahipti.
Güvenlik Endişeleri
Yetimhanede kalan çocuklar, dışarıda oyun oynamak yerine kapalı alanlarda kalmak zorunda kalıyorlar. Duyulan patlama sesleri, çocukların psikolojik durumunu olumsuz etkiliyor. Yetimhane çalışanları, bazı çocukların gece korkuyla uyanıp yeniden tahliye edilme endişesiyle hareket ettiklerini aktarıyor. Buna rağmen, çocuklar burayı yuvaları olarak görüyor ve ayrılmak istemiyorlar.
Temel İhtiyaçlar ve Destek Eksikliği
Yetimhanede, savaşta ailelerini kaybeden çocuklar da yer alıyor. UNIFIL'in sağladığı ranzalarda kalan çocukların gıda, giysi, ilaç ve eğitim ihtiyaçları sınırlı imkanlarla karşılanmaya çalışılıyor. Ancak, yetimhanenin yönetimi, UNIFIL'in yıl sonunda bölgeden çekilmesinin maddi yardımları da sona erdireceğinden endişe ediyor. Bu durum, çocukların temel ihtiyaçlarını daha da zorlaştırabilir.
12 yaşındaki Rahaf Hac Mahmud, yetimhanenin üst katında kalan yatakhaneyi ve burada geçirdiği günleri hatırlatarak, eski günlere özlem duyduğunu ifade ediyor. Rahaf, savaşın bitmesini ve normal bir hayat sürmeyi temenni ediyor. Yetimhane çalışanı Basime ise, güvenlik endişeleri nedeniyle çocukların dışarı çıkmasına izin veremediklerini belirtiyor. Ayrıca, devlet ya da bakanlıktan herhangi bir destek almadıklarını vurguluyor.
Yetimhanedeki çocuklar için bir mucize olmasını ve yardımların devam etmesini bekliyorlar. Basime, "Barış istiyoruz. Ülkemizin özgür ve bağımsız olmasını istiyoruz" şeklinde duygularını dile getiriyor.
